Tomasz Merta 

Tomasz Merta – Wikipedia, wolna encyklopedia

Tomasz Merta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Tomasz Merta
43. TKB - Tomasz Merta 01.JPG
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1965
Legnica
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Generalny konserwator zabytków
Okres urzędowania od 4 listopada 2005
do 10 kwietnia 2010
Poprzednik Ryszard Mikliński
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (pośm.) Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis (pośm.) Medal Komisji Edukacji Narodowej (pośm.)
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Tomasz Adam Merta (ur. 7 listopada 1965 w Legnicy[1], zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski urzędnik państwowy, historyk myśli politycznej, publicysta, w latach 2005–2010 podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Generalny Konserwator Zabytków.

2 Życiorys

Skończył szkołę średnią w Kielcach[1] (jako absolwent IV Liceum Ogólnokształcącego im. Hanki Sawickiej). Ukończył następnie studia w zakresie filologii polskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, studia podyplomowe Szkoły Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. Pisał doktorat na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych UW.

W latach 1996–1998 pracował jako asystent w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW. Od 1996 do 1999 wchodził w skład zespołu redakcyjnego pisma "Res Publica Nowa". W latach 1996–2000 był polskim korespondentem "East European Constitutional Review", następnie do 2002 zajmował stanowisko redaktora naczelnego "Kwartalnika Konserwatywnego".

W latach 2000–2001 pełnił funkcję doradcy ministra kultury i dziedzictwa narodowego Kazimierza Michała Ujazdowskiego. Od 2001 do 2002 był dyrektorem Instytutu Dziedzictwa Narodowego.

Należał do współautorów programu Prawa i Sprawiedliwości w dziedzinie kultury. Zasiadał w radzie "IV Rzeczypospolitej" oraz w radzie programowej Muzeum Powstania Warszawskiego. W 2005 należał do Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich.

Związany ze środowiskiem krakowskiego Ośrodka Myśli Politycznej (należy do Klubu Przyjaciół i Sponsorów OMP). Współautor i współredaktor książek publicystycznych W obronie zdrowego rozsądku (2000) oraz Pamięć i odpowiedzialność (2005). Publikował także m.in. w "Znaku", "Życiu", "Rzeczpospolitej", "Gazecie Wyborczej", "Przeglądzie Politycznym", "Więzi", "Newsweeku" i "Ozonie". Konsultant merytoryczny w Centrum Edukacji Obywatelskiej, współautor programów nauczania i podręczników do wiedzy o społeczeństwie, historii i przedsiębiorczości oraz metodycznych poradników dla nauczycieli.

4 listopada 2005 został powołany na stanowiska podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Generalnego Konserwatora Zabytków. Po powołaniu nowego rządu 16 listopada 2007 pozostał na tych stanowiskach.

Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie lotniczej w Smoleńsku[2]. 16 kwietnia 2010 pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[3], a także pośmiertnie złotą Glorią Artis i Medalem Komisji Edukacji Narodowej[4]. Tego samego dnia Sejmik Województwa Dolnośląskiego nadał mu tytuł Honorowego Obywatela Dolnego Śląska. 20 kwietnia 2010 został pochowany na cmentarzu przy parafii św. Zofii Barat w Warszawie[5].

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Sylwetka Tomasza Merty. wyborcza.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 11 kwietnia 2010].
  2. ↑ Komunikat Nr 152/VI kad.. sejm.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 10 kwietnia 2010].
  3. ↑ Komunikat Nr 163/VI kad.. sejm.gov.pl, 16 kwietnia 2010. [dostęp 16 kwietnia 2010].
  4. ↑ Pośmiertne odznaczenia dla Tomasza Merty. mkidn.gov.pl, 20 kwietnia 2010. [dostęp 20 kwietnia 2010].
  5. ↑ "Człowiek wiary, nadziei, miłości". W Warszawie pożegnano Tomasza Mertę. gazeta.pl, 20 kwietnia 2010. [dostęp 20 kwietnia 2010].